Strong Babies. Strong Stories.

De weeën waren niet meer te remmen. Met loeiende sirenes zijn we naar het AMC gebracht.

Ik heb gehuild toen ik door de gangen van het ziekenhuis liep. Na al die jaren hadden we eindelijk een kind, maar we moesten hem achterlaten in het ziekenhuis.

Tijdens een onverwachte bevalling bleek dat het niet goed ging met ons alle drie. Er was geen tijd om ons voor te bereiden. Met een spoedkeizersnede werden onze meisjes geboren.

Joah is met 35 weken en 5 dagen zwangerschap op 26 juli om 05:39u ‘slapend’ geboren. Dat hij het zo goed deed gaf mij de kracht om door te gaan.

Midden in de nacht schrik ik wakker van iets warms dat langs mijn rug stroomt. Eerst denk ik dat mijn vliezen misschien zijn gebroken. Zodra we het licht aandoen, schrikken we enorm: ik lig in een grote plas bloed.

Ik had geen idee wat ons te wachten stond toen Esmee eenmaal geboren was. Terwijl het buiten 30+ graden was, werd zij warm gehouden met speciale kruikjes.

Met 27 weken en 5 dagen was hij daar al. Hij gaf geen geluid. Dat was volgens de artsen normaal, maar voor ons heel beangstigend. Owen werd direct meegenomen.

Niemand wist hoe hij ter wereld zou komen. De vooruitzichten waren somber: blauw, slap, stil.

Ik zei tegen mijn man: “Ga achter Nolan aan, ik red het wel.” De uren daarna waren de moeilijkste van mijn leven.

Emily is geboren met 35 weken en 6 dagen. Ondanks haar kleine lijfje liet ze zien hoe sterk ze was. Ze bewees telkens opnieuw dat ik me vaak onterecht zorgen maakte.

Ezra kwam met 1580 gram ter wereld. In eerste instantie durfde ik hem niet te zien: bang voor wat ik zou aantreffen en bang voor wat er mis kon gaan.

Levy kwam met 26+5 weken ter wereld. Wat begon als een zwangerschap die zo goed verliep, veranderde plots in een spannende en onzekere tijd.

Met 32 weken is Norah geboren. Na vier dagen moest ik zonder haar naar huis, een afgrijselijk gevoel. Ze heeft uiteindelijk bijna acht weken in het ziekenhuis gelegen.

Achteraf bleek dat alles wat er mis kon zijn met een placenta, mis was. We realiseren ons nu hoe ongelooflijk veel geluk we hebben gehad. Het had zomaar heel anders kunnen aflopen…

Eindelijk mocht ik naar mijn dochter. Ze was zó klein, zó kwetsbaar met al die piepjes en kabeltjes, maar ook zó ongelooflijk sterk.

Op 13 april 2025 is onze lieve zoon Felipe geboren met een spoedkeizersnede. Hij woog maar 1,5 kg. Gelukkig bleek hij een enorm vechtertje te zijn..

De vierde nacht begon Lovi te kuchen en had ze het moeilijk. De kraamverzorgster drukte ons op het hart om bij koorts direct de huisarts te bellen.

Loua werd op haar uitgerekende datum geboren. Het geluk wat wij voelden was helaas van korte duur. Loua ademde niet. Onze slechtste film was begonnen. 

Evi werd 14 weken te vroeg geboren. Nog geen kilo zwaar, maar met een veerkracht die ons elke dag versteld deed staan. Vier maanden lang leefden we tussen hoop en vrees.

De artsen deelden mee dat de behandeling van Luna moest stoppen, omdat ze niets meer voor haar konden betekenen. Ze zou geen kans hebben op een waardig leven.

Ik durfde hem niet los te laten en de nacht durfde ik niet te slapen. Bang dat hij zou stoppen met ademen of uitgeput raakte.

De verloskundige kwam en belde gelijk 112. Er werd een traumahelikopter, 2 ambulances en politie opgeroepen. Ik werd met spoed naar het WKZ gebracht in Utrecht.

Ik wilde hem voelen en vasthouden, maar hij was in een andere kamer in een couveuse gelegd. Hij lag aan de beademing en overal waren slangen en snoertjes. Hij had toch niet zo'n goede start als we dachten.

Elke keer dat ik hem alleen moest achterlaten brak mijn hart opnieuw in duizend stukken.

Doodsbang was ik: zou mijn kindje zo ademen, gaat mijn vriend hier op tijd kunnen zijn? Ik was helemaal alleen, zo ver bij mijn familie vandaan op mijn meest kwetsbare moment.

De gynaecoloog vroeg ons na te denken over het afbreken van de zwangerschap van ons kleinste meisje om zo het leven van haar grote zus te redden.

Mijn vriend heeft afscheid genomen, maar ik kon dit niet. Ik geloofde niet dat ik mijn zoontje nooit meer vast ging houden.

We reden met spoed naar het Sophia kinderziekenhuis. Ons zoontje Cas is met 25 weken op de a17 geboren in de ambulance.

Ons zoontje moest snel gehaald worden. Ik heb gesmeekt hem te laten zitten. Ik was pas 27 weken en 2 dagen zwanger, maar de arts gaf aan dat het dan gevaarlijk zou worden voor Jip.

Onze zoon zal zo snel mogelijk gehaald worden. Er is geen tijd voor een knuffel of gouden uur. Ik zal hem pas ontmoeten op de NICU.

Dappere Lou heeft ons leven verrijkt. Hij liet ons zien wat écht belangrijk is in het leven. Als we het over moesten doen, kozen we altijd voor Lou.

Noï wordt direct na de geboorte bij me weggehaald en ze gaan haar proberen te stabiliseren. Daar lag ik dan alleen op de OK, uren lang niet wetende of ons kind nog leefde.

Na 26 weken zwangerschap werd Elara geboren. We stapten in een wereld vol angst, verdriet en onzekerheid. Wat was ze klein met 780 gram vechtend voor haar leven.

Een paar uurtjes later hadden wij ons mooie meisje in de armen. Alles leek goed, tot ze in de avond ademstops en saturatiedalingen kreeg.

Veel te vroeg komt onze Anne-Mae op de wereld. Ze weegt maar 550 gram. Maar wat is ze een vechtertje. Zo onvoorstelbaar dat zo'n klein mensje zo hard kan vechten.

Na 26 weken kwam Luus ter wereld. Ieniemienie en verre van af, maar met een enorme levenslust. Ze gaf niet op, dus wij ook niet. We hielden ons vast aan alle kleine lichtpuntjes.

We belandden van de ene rollercoaster in de andere. Na bijna 6 maanden mocht Lize dan eindelijk mee naar huis.

Op vrijdag 15 april gingen we naar het ziekenhuis om vervroegd papa en mama te worden.

Ik werd naar de OK gebracht voor de keizersnede. Doodsbang was ik. Ons kindje zou niet alleen te vroeg worden geboren, maar had ook een ernstige groeiachterstand.

Vanaf week 20 moest ik volledige bedrust houden in het ziekenhuis. Ze waren bang dat mijn placenta zou knappen, omdat dit helaas 2 jaar eerder gebeurd was bij mijn dochter.

Met 26 weken kregen we te horen dat ik al 3 cm ontsluiting had. Nog geen 15 minuten later werd ik met loeiende sirene naar Maastricht gebracht.

Met een dubbele longontsteking bleef Kees vechten voor het leven. En wij vochten met hem mee.

Ik ben zelf met 28 weken geboren. Mijn zwangerschap vond ik spannend, maar dat Louie zó vroeg geboren zou worden, kon ik niet bedenken.

Ondanks haar hartafwijking en het prematuur zijn, was zij een onwijs sterk meisje!

Ik keek naar Guus die langs mijn borst lag: hij zag erg wit met paarse verkleuring erbij. Het enige wat we konden, was schreeuwen.

Mijn zwangerschap ging normaal en zorgeloos van start, maar uiteindelijk belandden we in een genadeloze achtbaan.

Ravi wilde er nog lang niet uit. Voor hem was het nog veel te vroeg. Maar om mij te redden, moest ik bevallen.

Naomi kwam met 690 gram ter wereld en is nu zelf moeder van 2 te vroeg geboren kinderen.

Als de echoscopist tussen neus en lippen door zegt dat ‘de baby niet meer beweegt’, raak ik overstuur. Ik weet zeker dat ik mijn dochter voel.

Ik was zo bezorgd of ze wel groot en sterk genoeg was. En ik was bang dat er een erge oorzaak zou zijn waardoor ze te vroeg kwam.

Ik had last van extreme vermoeidheid. Uiteindelijk werd er HELLP syndroom vastgesteld.

Met 32 weken werd Jasper geboren. Ik heb hem nog even mogen zien vlak voordat hij met de ambulance naar Rotterdam vertrok.

Het is niet te omschrijven wat een vroeggeboorte met je doet. Ik wilde 24/7 bij ons kind zijn, maar moest hem twee dagen na de bevalling achterlaten in het ziekenhuis.